ادعای عجیب حسین پارسایی: نخواستند که من برای عاشورا کار کنم

چهارشنبه 13 شهریور 1398 ساعت 22:36

آرخه نیوز: حسین پارسایی از کارگردانان مطرح و از تاثیرگذارترین شخصیت های هنری کشور که یکی دو سال اخیر از سمت همکاران قدیمی خود و گاهی هم از سمت هنرمندان تئاتر با این پرسش متداوم مواجه می شده که چرا از مسیر علاقه اصلی خود که نمایش های مذهبی است دیگر فعالیت ندارید و هرگز سخنی نگفت و همواره از سمت های گمان های در مورد او زده می شده که وی حتی اعتقادی به سالها فعالیت خود در این حوزه نداشته است و اکنون تغییر موضع داده است، حتی از سوی کاربرانی در اینترنت با تهمت ها و ناسزا گویی هایی نیز مواجه می شد. اما حسین پارسایی هرگز بصورت رسمی در این مورد صحبتی نکرد، حتی وی را حزب باد نیز خطاب کرده اند که اکنون که نگرش این دولت با دولت پیشین تغییر کرده وی نیز نغییر موضع داده. آیا موضع این دولت در حوزه فرهنگ و هنر با دولت پیشین تفاوتی داشته؟ در واقع نگاه این دولت هم نگاه همان دولت است و حزب باد بودن اینجا پنداشت صحیحی نیست.

امروز اما حسین پارسایی در صفحه اینستاگرام خود در اقدامی عجیب از دلایل این موضع پرده برداشت.

به گزارش آرخه نیوز متن درج شده در صفحه اینستاگرام حسین پارسایی به شرح زیر است:

آقا جان سلام
شرمنده ام، نشد... نخواستند!
چند روزی است دلم بهاری است. هر سال همين موقع ها بی آنكه بدانم يا بخواهم نگران می شوم، دلشوره می گيرم، ويران می شوم...
يک بار دور، دورها، از مرز مهران تا گنبد و بارگاه بهشت گونه ات پياده همه راه را به شوق ديدارت گريستم. همه ی راه را از سياهی شب تا سپيد صبح با خود زمزمه می كردم همه ی آن چيزی را كه شايد ذره ای از دريای بی كران شما بر ما جاری شود و ببارد... از غريبه ی شام- دردانه ات، از بانوی آب و آئينه - مادرت، از سردار مهر و ماه- برادرت، از خواهرانه به وقت خيزران- خواهرت...
آقا جان آن روز در بين الحرمين عرض كردم من هر بار، هر سال، همين وقت ها عبّاس را می بينم که از شوق حضور مادرتان، دست و پا و تن گم کرده، هزار قطره آب شده است. و شما را که بر فراز نیزه ای، قرآن می خوانديد... من کربلا را هفتاد و دو بار مرور کردم و هرگز... هرگز به جز زیبایی ندیدم.
پ.ن: چند سالی است كه می خواهم نذر عاشورایی ام را ادا كنم، نمی شود. امسال عزمم را جزم كردم قصه آن آقای بلند قامت نينوا را در قالب یک تريلوژی بسازم، نشد... نخواستند! باز هم توفيق يار نشد.
فرياد زدم: هَل مِن ناصر یَنصُرُنی...

 

وقتی حسین پارسایی از مهم ترین شخصیت های حوزه تئاتر دینی محسوب می شود از این موضوع نگران است و می گوید که نخواستند کار کنم و از وی برای این موضوع حمایت نمی شود چه انتظاری می رود که از سایر هنرمندان این حوزه برای تولید حمایت شوند.

نکته جالب اینجاست طی تحقیقات به عمل آمده بیشترین حمایت از تئاتر مذهبی و دینی در دوره ای بوده که حسین پارسایی مدیریت تئاتر ایران را عهده دار بوده است.

گفتنی است اکثریت کارگردانانی و هنرمندانی که در حوزه تئاتر دینی و عاشورایی فعالیت داشته اند در چندسال اخیر نسبت به این موضوع معترضند که وزارت ارشاد به این موضع هیچ توجهی ندارد و تئاتر دینی در کشور گویا از سوی مسئولین در یک غفلت اساسی به سر می برد و هنرمندان حوزه تئاتر دینی نسبت به این حوزه اعتراض فراوان دارند.

 

حمایت وزارت ارشاد فقط در حد شعار است

پریسا مقتدی از هنرمندان تئاتر مذهبی بخشی در حد شعار، و بخشی در حد عمل، من خودم همیشه دوست دارم یک كار بزرگ و فاخر مذهبی انجام دهم. ولی متأسفانه تا كنون بودجه لازم در اختیارم قرار نگرفته است. من اصولاً در طول سال حداقل سه كار انجام می‌دهم و سه نمایش به روی صحنه می‌برم ولی با بودجه یک نمایش، كه به نظرم می‌آید این، كمی بی‌انصافی است و وقتی دوستان از دور به مسئله نگاه می‌كنند فكر می‌كنند كه چقدر بودجه و حمایت مالی و معنوی در اختیار دارم در صورتی كه واقعاً این گونه نیست.

 

پیشنهادی برای وزارت ارشاد

همچنین مقندی در ادامه گفت: پیشنهاد اصلی من این است كه وزارت ارشاد كه متولی این ماجراست باید نویسندگان زبده را جمع كند و به آن‌ها دلگرمی بدهد چه از جهت اقتصادی، چه به لحاط تشویقی. به آن‌ها سفارش كار بدهد با موضوعات مختلف. و دست‌مزد آن‌ها را هم پرداخت كند تا آن‌ها بنویسند و این نوشته‌ها را در اختیار كارگردان‌های با‌تجربه در عرصه تئاتر مذهبی قرار دهند تا ایشان آن نمایش‌ها را به صحنه بیاورند. وقتی ما نوشته‌ای در‌خور اجرا نداریم چگونه می‌توانیم انتظار داشته باشیم كه كارهای خوب و فاخر در سالن‌های نمایش اجرا شود و من فكر می‌كنم یكی از كارهای مهم این باشد و دوم ارزش قائل بودن به نفس كار مذهبی، البته نه در حد شعار، بلكه واقعاً و عملاً. در این صورت است كه كارگردان‌های زیادی وارد این عرصه خواهند شد.

 

مهمترین آفت تئاتر دینی داشتن نگاه مناسبتی به این هنر است
یک کارگردان پیشکسوت تئاتر با تاکید بر آنکه جریان سازی فرهنگی در هر کشوری با استناد به استمرار تولید و ارائه محصولات هنری به مخاطبان میسر می شود، گفت: مهمترین آفت تئاتر دینی در کشورمان به نگاه مناسبتی مسئولان به این هنر بازمی گردد.

«سید عظیم موسوی» همچنین در گفتگو با خبرنگار فرهنگی ایرنا با اشاره به آنکه توجه و نگاه مسئولان در فعالیت های هنری با محوریت مبانی دینی در تمامی شاخه ها، از تئاتر و سینما گرفته تا حوزه هنرهای تجسمی تنها به برگزاری جشنواره ها و یا مناسبت های مذهبی استوار است گفت: متاسفانه این نگاه مسئولان در میان مخاطبان نیز ایجاد شده است به گونه ای که آنها هم فقط در ایام خاص مذهبی مانند ماه محرم، صفر و یا ماه رمضان انتظار اجرای آثار تئاتری با مفاهیم دینی و حضور در تماشاخانه ها را برای دیدن این دسته از نمایش ها دارند.

 

به تئاتر مذهبی کم توجهی شده است

سید جلال یحیی‌زاده فیروزآباد عضو کمیسیون فرهنگی مجلس در این زمینه می‌گوید: تئاتر دینی مسیر پرفراز و نشیبی را طی می‌کند و کم‌ توجهی به آن گریبان‌گیر فرهنگ وهنر ایران شده است.

نماینده مردم میبد وتفت در مجلس شورای اسلامی می‌افزاید: با توجه به پیشینه هنر دینی در ایران، باید تلاش شود تا ارزش‌های مورد پسند مردم دوباره احیا شود، چراکه کوتاهی برخی از مسئولان مانع گسترش آن و نهایتا کمرنگ شدن این نوع نمایش شده است.

وی ادامه می‌دهد: باید تئاتر مذهبی را رونق بخشید و با درنظرگرفتن سرمایه و اعتبارات مالی از آن حمایت کرد.

 

تئاتر دینی با مشکلات فراوانی روبروست

به گزارش خبرنگار فرهنگی خبرگزاری شبستان، «کاظم نظری» در نشست خبری «نمایش عاشورایی غریبه شام» که در سالن امیرحسین فردی حوزه هنری برگزار شد، گفت: قبل از اینکه بازیگر باشم، معلم حوزه رسانه هستم. 30 سال است که با گروه تئاتر آیین همکاری دارم. برای بنده سعادت است که در کنار کوروش زارعی در نمایش غریبه شام نقش خولی را بازی می کنم.

این بازیگر تئاتر با بیان اینکه در تئاتر دینی با مشکلات زیادی روبرو هستیم، عنوان کرد: اگر ژاپن امروز کشوری توسعه یافته است به دلیل این است که در ابتدا حوزه فرهنگ خود را تقویت کرده و سپس به سراغ اقتصاد رفته است. متاسفانه ما در این زمینه برعکس عمل می کنیم؛ ما به اقتصاد چسبیدیم و فرهنگ را رها کردیم.

منابع:

خبرگزاری شبستان

خبرگزاری خانه ملت

خبرگزاری ایرنا

سایت تئاتر شهر